Το μακελειό που έκανε τον κόσμο να ξεχάσει: Tripolice – Breaking News

Η Ελλάδα γιορτάζει σήμερα τα 200 χρόνια της ανεξαρτησίας της. Πάει πολύς καιρός από τότε που ο κόσμος αναγκάστηκε να ξεχάσει τι πραγματικά συνέβη στην εξέγερση, την οποία ονόμασαν νίκη.

Φυσικά, υπήρχε λόγος που όλα αυτά τα γεγονότα συγκαλύφθηκαν από συνειδητή προσπάθεια. Γιατί αυτό που πραγματικά συνέβη ήταν η σφαγή χιλιάδων αμάχων, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών. Αν το έλεγαν αυτό μόνο τουρκικές πηγές, θα κατηγορούνταν για «διαστροφή της ιστορίας» και θα υπέθεταν ότι δεν συνέβη ποτέ. Ωστόσο, τα στοιχεία της σφαγής που έγινε στις δυτικές πηγές, τα οποία επιχειρήθηκε να διαγραφούν διαχρονικά, εξακολουθούν να υπάρχουν με ανατριχιαστικές περιγραφές και μαρτυρίες.

[Çizim: TRT Haber /Nursel Cobuloğlu]

μονοπάτι της εξέγερσης

Τέλη του 1700 και αρχές του 1800… Η Οθωμανική Αυτοκρατορία αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα. Όταν οι τεχνολογικές εξελίξεις στη Δύση άφησαν λίγο πίσω την Οθωμανική Αυτοκρατορία, άρχισαν να εμφανίζονται αδυναμίες στην κυριαρχία σε τεράστιες εκτάσεις. Ως αποτέλεσμα αυτού, ξέσπασαν πολλοί πόλεμοι καθώς και εσωτερικές εξεγέρσεις. Η Αίγυπτος χωρίστηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία με μια εξέγερση που ξέσπασε κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Την ίδια περίοδο ξέσπασαν εξεγέρσεις στα Βαλκάνια. Οι Σέρβοι, που επωφελήθηκαν από τον Οθωμανορωσικό πόλεμο, επαναστάτησαν. Μια άλλη εξέγερση ήταν η εξέγερση του Tepedelenli Αλή Πασά.

Εκμεταλλευόμενοι αυτή τη σύγχυση στα Βαλκάνια, οι Έλληνες ίδρυσαν και μια μυστική οργάνωση με την επωνυμία «Φίλικα Ετέρυα» και ετοίμαζαν σχέδια για ανεξαρτησία. Όταν οι οθωμανικοί στρατοί νίκησαν τον Αλή Πασά, ο οποίος ήταν μια πολύ σημαντική δύναμη στην περιοχή, δημιουργήθηκε ένα κενό εξουσίας σε μια τεράστια περιοχή που εκτείνεται από τη σημερινή Αλβανία μέχρι την Ελλάδα. Όσοι διέφυγαν από τις κατασταλμένες εξεγέρσεις στο βορρά συνέρρεαν και στην Πελοπόννησο, την οποία θεωρούσαν σχετικά ασφαλή. Έτσι, μια μεγάλη ευκαιρία πέρασε στα χέρια των υποστηρικτών της ελληνικής ανεξαρτησίας.

Είχαν τόσο το εργατικό δυναμικό όσο και το περιβάλλον για την εξέγερση περισσότερο από ποτέ. Η εξέγερση επρόκειτο να ξεκινήσει από τον Μορέα. Για τους Έλληνες μετά από αυτό, η νίκη ήταν μια σπάνια σφαγή και γενοκτονία για τους Τούρκους και για πολλούς δυτικούς συγγραφείς, ιστορικούς ή δημοσιογράφους που βρίσκονταν εκεί εκείνη την εποχή.

Σχεδιασμός: TRT Haber / Nursel Cobuloğlu

[Çizim: TRT Haber /Nursel Cobuloğlu]

Η σημασία της Μόρα

Η Πελοπόννησος είναι το νοτιότερο άκρο της σημερινής Ελλάδας… Η Τρίπολη είναι μια πόλη με στρατηγική θέση στην Πελοπόννησο.

Ο Μεχμέτ ο Πορθητής προσάρτησε τον Μοριά στα οθωμανικά εδάφη το 1460. Από τότε δεν υπήρξε πόλεμος, πείνα, πείνα ή σημαντικό περιστατικό στην περιοχή. Για περισσότερα από 360 χρόνια, οι άνθρωποι ζουν μαζί ειρηνικά. Τούρκοι, Έλληνες και Εβραίοι δεν ζούσαν καν σε διαφορετικές γειτονιές, πόσο μάλλον εθνοτικές συγκρούσεις. Όλοι ήταν ο ένας δίπλα στον άλλο.

Οι Μουσουλμάνοι και οι Εβραίοι που ζούσαν στη χώρα που αποκαλούσαν πατρίδα τους, όπου έζησαν για πάνω από 3 αιώνες, ποτέ δεν πίστευαν ότι θα σκοτωθούν από τους γείτονές τους. Επομένως, δεν ήταν έτοιμοι για επίθεση, πόσο μάλλον για τη σφαγή.

Σφαγή στην Τριαστυνομία

Η εξέγερση ξεκίνησε στην Πελοπόννησο στις 22 Φεβρουαρίου 1821. Η στρατιωτική ισχύς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην περιοχή δεν ήταν αρκετή για να καταπνίξει την εξέγερση. Καθώς οι ελληνοκυπριακές συμμορίες κέρδιζαν με επιτυχία, το κύμα της εξέγερσης μεγάλωνε. Η Tripolice ήταν η πόλη στην καρδιά της περιοχής. Υπήρχαν ελληνικές συμμορίες σε 4 πλευρές. Οι επιδρομές και οι θάνατοι συνεχίστηκαν για μήνες. Στις 23 Σεπτεμβρίου ο θάνατος μπήκε από την πύλη της πόλης.

Σχεδιασμός: TRT Haber / Nursel Cobuloğlu

[Çizim: TRT Haber /Nursel Cobuloğlu]

Ο Αμερικανός συγγραφέας McCarthy περιγράφει αυτό που συνέβη στη συνέχεια ως εξής:

«Για τρεις μέρες οι φτωχοί Τούρκοι έποικοι αφέθηκαν στη λαγνεία και τη σκληρότητα μιας ορδής αγρίων. Ούτε το φύλο ούτε η ηλικία έχουν αρνηθεί. Ακόμη και γυναίκες και παιδιά βασανίστηκαν πριν σκοτωθούν. Η σφαγή ήταν σε τέτοια κλίμακα, που ακόμη και ο Κολοκοτρώνης, ο μισθοφόρος των συμμοριών, λέει ότι όταν μπήκα στην πόλη, ξεκινώντας από την πάνω πύλη του φρουρίου, το πόδι του αλόγου μου δεν άγγιξε ποτέ το έδαφος. Ο δρόμος της παρέλασης της νίκης που προχωρούσε ήταν στρωμένος με ένα σεντόνι από πτώματα.

Δεν έμεινε κανείς στην πόλη εκτός από τους Έλληνες. Οι Τούρκοι πέθαναν και μερικοί από τους Εβραίους κατάφεραν να ξεφύγουν από την πόλη αρχικά. Ωστόσο, αντιμετώπισαν το ίδιο τέλος όταν κατελήφθη και το τελευταίο οθωμανικό φρούριο στο οποίο κατέφυγαν.

Σχεδιασμός: TRT Haber / Nursel Cobuloğlu

[Çizim: TRT Haber /Nursel Cobuloğlu]

Καθηγητής του Τμήματος Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κωνσταντινούπολης Καθ. Ο Δρ. Ali Fuat Örenç συλλέγει πληροφορίες και έγγραφα σχετικά με αυτό το πρόβλημα εδώ και χρόνια.

Ο Örenç περιγράφει τη διαδικασία της εξέγερσης ως εξής στο βιβλίο του «Οι Τούρκοι της Πελοποννήσου»:

«Οι χριστιανικές ομάδες των Κλεφτών που ζούσαν στις ορεινές περιοχές της Πίνδου και των Ολυμπίων της Πελοποννήσου και είχαν περιορισμένες γνώσεις για την κεντρική εξουσία είχαν πολύ σημαντική επιρροή στην εξέγερση. Οι Έλληνες επαναστάτες άρχισαν να λεηλατούν αδιακρίτως όλα τα μουσουλμανικά χωριά και να σφαγιάζουν τους Τούρκους. Από στόμα σε στόμα κυκλοφόρησε ότι δεν θα υπάρχουν άλλοι Τούρκοι στην Πελοπόννησο και στον κόσμο και τραγουδήθηκαν τραγούδια που αναγγέλλουν την έναρξη ενός εξοντωτικού πολέμου. Όταν ακούστηκε η είδηση ​​της πρώτης σφαγής της Μόρας, ο μουσουλμανικός λαός κατέφυγε στα κάστρα της Τριπολιτείας. Οι μουσουλμάνοι των Βοστιτών, από την άλλη, εξαπατήθηκαν από τους Έλληνες εδώ και τους έφεραν στην προβλήτα για να μεταφερθούν στην πόλη των Σαλώνων με βάρκες. Ωστόσο, οι Έλληνες επαναστάτες αθέτησαν την υπόσχεσή τους και σκότωσαν περίπου 400 Τούρκους.

Σχεδιασμός: TRT Haber / Nursel Cobuloğlu

[Çizim: TRT Haber /Nursel Cobuloğlu]

Όταν ξεκίνησε η εξέγερση, υπολογίζεται ότι υπήρχε μουσουλμανικός πληθυσμός πάνω από 90.000 στην Πελοπόννησο. Όταν κηρύχθηκε η ανεξαρτησία, δεν υπήρχε καταγραφή αυτού του πληθυσμού.

Οι περισσότεροι από αυτούς σκοτώθηκαν. Οι υπόλοιποι άφησαν τα 300 χρόνων εδάφη τους, τα σπίτια τους και τους τάφους των προγόνων τους και τράπηκαν σε φυγή από τη σφαγή των ελληνικών συμμοριών.

«Οι πραγματικοί βάρβαροι Έλληνες»

Το βιβλίο του Ντέιβιντ Χάουαρθ, το οποίο περιέχει ένα έργο για την ελληνική εξέγερση και τις συνέπειές της, περιλαμβάνει τις ιστορίες ενός Ευρωπαίου αξιωματικού που ήταν μάρτυρας των γεγονότων. Ο Χάουαρθ «Μέχρι και 20 Ευρωπαίοι έγιναν μάρτυρες της βαρβαρότητας των Ελλήνων. Ένας από αυτούς ήταν ο Σκωτσέζος συνταγματάρχης Τόμας Γκόρντον. Τα γεγονότα που είδε στην Τρίπολη ήταν τόσο τρομακτικά που ήθελε αυτά τα επαίσχυντα γεγονότα να γίνουν γνωστά για πάντα. Λέει και παραθέτει τα λόγια του συνταγματάρχη ως εξής:

«Σε δύο μέρες δεν έμεινε ούτε ένα ζωντανό πράγμα στην πόλη όπου ζούσαν δεκάδες χιλιάδες Τούρκοι. Οι περισσότεροι από αυτούς σκοτώθηκαν με κομμένα κεφάλια, χέρια και πόδια. Κατά την επανάσταση του 1821, ο αριθμός των ξένων που ζούσαν στην Ελλάδα ήταν πολύ μικρός για να μετρηθεί. Αυτός είναι ο λόγος που οι ευρωπαϊκές χώρες δεν γνώριζαν τι γινόταν στην Ελλάδα. Εφόσον οι εκθέσεις που εστάλησαν εκτός Ελλάδας συντάχθηκαν από τους φωτισμένους ρομαντικούς που ζούσαν στην Αθήνα και δεν συμμετείχαν στον πόλεμο, γράφτηκαν σύμφωνα με τα ιδανικά των Ελλήνων. Ενώ αυτοί οι Ευρωπαίοι καταδίκασαν τους Τούρκους, δεν ήξεραν ότι ήταν οι Έλληνες που βαρβάρωναν και ξεκίνησαν τη σφαγή. “

Ο διάσημος Άγγλος συγγραφέας William St. Clair είναι ένα από τα ονόματα που περιέγραψαν τα γεγονότα με όλο τους το γυμνό:

«Άφησαν ελάχιστους Τούρκους στην Ελλάδα. Την άνοιξη του 1821 καταστράφηκαν ξαφνικά και ολοσχερώς εν αγνοία του κόσμου. Περισσότεροι από 20.000 Τούρκοι άνδρες, γυναίκες και παιδιά σφαγιάστηκαν από τους Έλληνες γείτονές τους κατά τη διάρκεια εβδομάδων σφαγής. Σκοτώθηκαν εσκεμμένα και χωρίς τύψεις. Τουρκικές οικογένειες που ζούσαν σε αγροκτήματα ή σε απομονωμένες κοινότητες σκοτώθηκαν γρήγορα και τα καμένα σπίτια τους γκρεμίστηκαν πάνω από τα πτώματα. Όταν ξεκίνησαν τα γεγονότα, όσοι προσπάθησαν να καταφύγουν στην πλησιέστερη πόλη από τα σπίτια τους σκοτώθηκαν στους δρόμους από τον όχλο των ανταρτών. Έλληνες επαναστάτες οπλισμένοι με ραβδιά, δρεπάνια και όπλα όρμησαν, σκότωσαν, λεηλάτησαν και πυρπόλησαν όλη τη Μόρα.

Αυτές οι εκφράσεις προέρχονται από συγγραφείς των οποίων τα έργα έχουν διασωθεί μέχρι τις μέρες μας. Υπάρχουν και αυτοί που έχουν σβήσει και καταστραφεί εντελώς. Έργα ξένων πηγών για τις δολοφονίες και τις σφαγές που διαπράχθηκαν κατά των Τούρκων στη Μόρα άρχισαν να καταστρέφονται ένα προς ένα στις βιβλιοθήκες της Αμερικής, της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Αγγλίας τα επόμενα χρόνια. Γι’ αυτό και οι μαρτυρίες που έχουν διασωθεί μέχρι σήμερα είναι ελάχιστες σε αριθμό, αλλά ακόμη και αυτές είναι αναμφισβήτητα σαφείς.

Ο ελληνικός εθνικός ύμνος είναι μέρος του ποιήματος που εξυμνεί τη σφαγή των Τούρκων

Ο Διονύσιος Σολωμός, ο συγγραφέας του σημερινού εθνικού ύμνου της Ελλάδας, περιγράφει την ελληνική εξέγερση κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στο ποίημά του που γράφτηκε το 1823.

Το ποίημα επιχειρεί να νομιμοποιήσει τη σφαγή των Τούρκων για την ελευθερία. Στο ποίημά του, που αποτελεί τη βάση του σημερινού ελληνικού ύμνου, ο Σολωμός ορίζει τους Τούρκους ως άδικο έθνος και υποστηρίζει ότι πρέπει να σκοτωθούν.

Στο ποίημα των 158 στροφών, η σφαγή των Τούρκων στην Τρίπολη, το κέντρο του Πελοποννησιακού σαντζακιού, περιγράφεται ως εξής:

«… εδώ είναι ο τοίχος μπροστά σου

Η άθλια Τριπολιτεία

Τώρα η λάμψη του φόβου

Θέλεις να του το ρίξεις

Κοιτάξτε τα απελπισμένα χέρια

Πώς θερίζουν τη ζωή τους

πέσει από το έδαφος

χέρια, πόδια, κεφάλια

τα σκυλιά συρρικνώθηκαν

«Περισσότερα» φώναξαν,

«Περισσότερα» και τα χείλη των χριστιανών

Φώναξαν «φωτιά, φωτιά»

το αίμα ήταν σαν ρυάκι

Και κυλάει στην κοιλάδα

Και αντί για μια αθώα δροσιά από χορτάρι

πιείτε αίμα

βαθύς ωκεανός

Έτσι θέλω να βουίζεις

Και πνίγομαι στο κύμα

Κάθε τούρκικο σπόρο

Γιατί η μάχη επιβραδύνθηκε για μια στιγμή;

Γιατί λίγο αίμα;…”

Angeliki

"Επαγγελματίας επικοινωνίας. Δημιουργός φιλικός προς τους Hipster. Gamer. Ταξιδιωτικός ειδικός. Coffee maven."

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.